Każdy ma głos!

Asia i Ania zgłaszają się wielokrotnie na każdej lekcji. Gdy pozwolisz mówić, ich odpowiedź jest zawsze prawidłowa. Nigdy nie czekasz długo … Lekcja marzenie … Nie do końca, gdyż w tym samym czasie pozostali uczniowie nie wykazują najmniejszej chęci, aby nawet pomyśleć nad odpowiedzią. Są “bezpieczni”. Gorzej jak Asia i Ania są nieobecne … Wtedy to dopiero są emocje.
Czasami każdy wie, ale po prostu nie ma odwagi samodzielnie się zgłosić..
Uczniowie mogą czuć się odrzuceni, gdy ich nie wybierasz ..

W tym artykule chciałabym pokazać Wam kilka możliwości, aby zmotywować wszystkich uczniów do udziału w lekcji i zabierania głosu na dany temat. Dzięki tym metodom możemy także szybciej nauczyć się imion dzieci, i zawsze mamy pewność, że nie pomylimy imion zwracając się do konkretnych osób 😀

  1. Patyczki – Patyczki laryngologiczne

    Kupujemy np. a aptece patyczki laryngologiczne, odpowiednio opisujemy, na zajęciach losujemy, patyczek osoby, która już odpowiedziała, odkładamy na bok.
    – Na patyczkach zapisujemy imiona naszych uczniów.
    – Prosimy uczniów o przygotowanie lub opisanie samodzielnie patyczków.
    – Na patyczkach zapisujemy tylko numery z dziennika – to pozwala na zminimalizowanie ilości patyczków, gdyż te z numerami pasują do każdej klasy 😉

  2. TIKowe koło

    Aby pozwolić każdemu uczniowi mówić, zapisujemy imiona wszystkich uczniów (max. 100)  w kole np. WheelDecide. Kręcimy kołem, imię się losuje, a następnie znika z koła.

    Można również dopieścić i urozmaicić koło wybierając kolory.

    Warto też skrócić czas kręcenia koła – z 5 sekund np. na 1, żeby nie marnować czasu na oczekiwanie.

    W miejscu TITLE wpisujemy klasę. Raz stworzone koło dla danej klasy zapisujemy na swoim koncie 😉

  3. Podobnie działa strona WheelOfNames


    Imiona wklejamy w okno, następnie kręcimy kołem. Wybrane imię wyświetla się, a następnie możemy je usunąć z koła – remove.

    jeśli uczeń nie odpowie prawidłowo, możesz go nie usuwać, a dać mu jeszcze jedną szansę 😉
    Takie koło możemy również zapisać, klikając na górze przycisk SAVE i wpisując nazwę klasy. Później będą na swoim koncie klikniemy OPEN i wybierzemy na danej lekcji konkretną klasę.
    Taki link można również wysłać innym nauczycielom, którzy uczą w Twojej klasie.
    Jeśli jesteś wychowawcą, a inni skarżą się, że nie mogą utrzymać dyscypliny, być może takie koło pomoże im 😉
    Klikając w przycisk CUSTOMIZE będziesz mógł dokonać zmiany w kolorach, czasie kręcenia się koła, wyświetlanych komunikatach. MOżesz także włączyć muzyczkę, która będzie lecieć zanim wybrana zostanie osoba – takie bajery 😉

  4. Nie tylko TIKowe koło

    Jeśli kręci Ciebie nie tylko koło, lub Twoi uczniowie znudzili się już tymi kołami, możesz zastosować WORDWALLa. Tworząc ćwiczenie – czyli listę imion, za pierwszym razem wpisujesz wszystkie imiona, a ćwiczenie nazywasz daną klasą.

    Tradycyjnie z dostępnych na Wordwallu ćwiczeń możesz wybrać koło fortuny.

    Pamiętaj, że pod danym ćwiczeniem jest możliwość zmiany motywu – dzieciaczki będą zachwycone!

    Zaś po prawej stronie masz opcję zmiany ćwiczenia!
    Losowe karty, odkryj karty itp.

 

Jak podobają się Tobie pomysły na tej stronie, które umożliwiają każdemu zabranie głosu?
Jesteś za patyczkami, czy jednak podobają się Tobie TiKowe rozwiązania?
Jeśli zrobiłam Tobie weekend i właśnie zasiadasz wygodnie do jednego z powyższych sposobów, zostaw komentarz, podziel się z innymi i udostępnij!
Kasia

Zobacz

Jaki ma motyw, że się uczy?

Jaki ma motyw, że się uczy?

Efektywne uczenie, bez względu na wiek, musi być wolą uczącego się. Zadaniem nauczyciela jest uruchomić energię ucznia, ukierunkować na cel i wykorzystać w sytuacji uczenia się. O motywacji do uczenia się jako stanie możemy mówić wtedy, gdy uczeń nie ma utrwalonego gotowego schematu, a nauczyciel może go uruchomić poprzez zainteresowanie lub spowodowanie, że cele będą mu się wydawały ważne do osiągnięcia.

Motywy, dla których ludzie podejmują określone działania mają dwa źródła: zewnętrzne i wewnętrzne.

– Proszę Pani, a to będzie na ocenę? – to nielubiane przeze mnie pytanie jest nierozerwalnie związane z motywacją zewnętrzną i jest oparte o tradycyjny system oceniania w szkole, czyli karę lub nagrodę. Oceny lub uwagi mają skłonić uczniów do wykonywania zadań proponowanych przez nauczyciela. Uczeń musi zaangażować swoją energię po to, aby wykonać zadanie. Bez zewnętrznego motywatora nie chciałby wykonać polecenia. Ten mechanizm nie podnosi rangi zadania, a łączy jego pomyślne wykonanie z konsekwencjami: uczeń otrzymuje nagrodę lub karę. Natomiast sama czynność staje się jedynie narzędziem w osiągnięciu nagrody. Zarządzanie motywacją uczniów jedynie przez system ocen może powodować obniżenie refleksji nad działaniem. Uczeń staje się bardziej wykonawcą niż sprawcą działań. Zadaniem nauczyciela powinno być podejmowanie takich działań, które pozwolą na przekształcenie motywacji zewnętrznej w wewnętrzną. Motywacja wewnętrzna to podejmowanie działań ze względu na ich treść i cel. Aby kształtować motywację wewnętrzną, uczeń powinien  mieć wpływ na przebieg wydarzeń i działań wokół uczenia. Wartość działania uczeń dostrzega wtedy, gdy jest ono związane z: zaspokajaniem ciekawości, rozwijaniem zainteresowań, skutecznością podejmowanych przez niego działań, posiadaniem wpływu na to, co się dzieje, użytecznością proponowanych treści. Akceptacja i bezpieczeństwo, którego uczeń doświadcza, zwiększa możliwość skupienia się na zadaniach. Uczeń czuje się bezpiecznie i nie musi marnować energii na chronienie siebie i poczucia swojej wartości.

Współczesna szkoła zmienia się, ale nadal podstawowym mechanizmem motywującym ucznia jest kara lub nagroda. Często proponowanym modelem kształcenia jest nauka, gdzie nadal jest mało miejsca na rozmowy, myślenie, działanie. Szkolenie „Jaki ma motyw, że się uczy?” jest poświęcone wzbudzaniu motywacji wewnętrznej i oparte na 14 – letnim doświadczeniu pracy w szkole prowadzącej je. Podczas szkolenia zaprezentowane zostaną  techniki mobilizujące i angażujące uczniów, pokazana zostanie organizacja lekcji i uczenie współpracy, samodzielnego myślenia i działania.

                                                                                          ZAREJESTRUJ SIĘ 

 

  1. Joanna Malinowska, Motywacja jako warunek efektywnego uczenia się dzieci, w: Uczenie się dzieci- myślenie i działanie, red. Joanna Malinowska, Teresa Neckar- Ilnicka, Epideixis, Kraków, 2015,  s. 168.
Zobacz

Aktualność 3

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat. Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur. Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum

Zobacz